Uzależnienie od hazardu

Nadzieja na zdobycie wygranej w grach hazardowych niejednokrotnie bywa początkiem rozwoju zgubnego w skutkach uzależnienia. Uzależnieni gracze inwestują w nałóg coraz więcej czasu i pieniędzy, lekceważąc przy okazji stosunki rodzinne i społeczne, oraz obowiązki zawodowe. Razem z poniesionymi stratami pieniężnymi pojawiają się długi, a do tego wielokrotnie hazardzista traci pracę lub nawet popada w konflikty z prawem, próbując za wszelką cenę zdobyć środki poświęcone na dalsze próby uzyskania wygranej.

Rodzaje uzależnienia od hazardu

Istnieją różne warianty uzależnienia od hazardu. Można grać w pokera, ruletkę, a także na automatach do gry, tzw. „jednorękich bandytach”. Hazard obejmuje też uzależnienia od innych gier. Wszyscy, którzy przepuszczają majątki na grę w lotka, dzwonią pod numery audiotele czy wysyłają nałogowo SMS-y, mają problem. Uzależnienia od hazardu zaczynają się zupełnie niewinnie. W psychopatologii patologiczny hazard uznaje się za rodzaj zaburzeń nawyków i popędów.

Szczególnie niebezpieczne są ogólnodostępne gry na automatach i audiotele. Banalnie proste pytania, na które odpowiedzi znają nawet dzieci, kuszą łatwymi pieniędzmi. Jedno zwycięstwo utwierdza w możliwości wygrania. Niestety, wygrana zdarza się naprawdę rzadko. Znacznie częściej się przegrywa. Traci się coraz więcej pieniędzy. Gotówki nie przybywa. Za to coraz więcej jej ubywa. Hazardziści przegrywają wszystkie oszczędności. Naprawdę rzadko się odgrywają. Przeważnie są na minusie.

Niestety, hazard – podobnie jak alkoholizm – sprawia, że cierpi cała rodzina. Nie jest to choroba jednostkowa. Niszczy ona osobę uzależnioną i najbliższych.

Jak rozpoznać uzależnienie od hazardu?

Do rozpoznania patologicznego hazardu, według DCR-10, konieczne jest wystąpienie poniższych symptomów:

  1. dwa lub więcej epizodów w ciągu ostatniego roku,
  2. hazard nie przynosi zysku, ale jest kontynuowany, pomimo dyskomfortu,
  3. intensywne pragnienie gry, niezdolność do opanowania siłą woli,
  4. pochłonięcie wyobrażeniami i myśleniem dotyczącym gry oraz towarzyszących jej okoliczności.

Leczenie uzależnień od hazardu jest podobne, jak leczenie innych uzależnień.

Hazardzista musi zrozumieć, że jest chory. Dopóki to nie nastąpi, sytuacja przypomina patologiczną. Każda, nawet najmniejsza wygrana, motywuje do dalszej gry. Z kolei przegrana osłabia poczucie własnej godności i powoduje, że osoba chora traci nad sobą kontrolę. Hazardzista odczuwa potrzebę odegrania się i wyrównania strat. Wbrew pozorom, osoby uzależnione odczuwają przyjemność z przegranej. To dzięki temu mają pretekst do dalszej gry. Uzależnienia od hazardu to uzależnienia od napięcia. Patologiczny hazard prowadzi do poważnych konsekwencji, rozpadu więzi rodzinnych, kłopotów finansowych. Nałogowy hazardzista zaciąga długi, by się odegrać lub wygrać jeszcze więcej.

Nierzadko po przegranej może podejmować próby samobójcze.

Terapia najlepszym sposobem walki z nałogiem

Terapia jest jedyną możliwością na przerwanie błędnego koła, ponieważ uzależnienie od gier to nałóg, z którego praktycznie nikt nie jest w stanie uwolnić się zupełnie samodzielnie.

Niezbędna jest silna motywacja do udziału w terapii, ponieważ jest to warunek powrotu do pełni zdrowia psychosomatycznego i komfortu emocjonalnego osoby tkwiącej wcześniej w nałogu.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij